Kursy Tańca Kraków

Archive for the ‘Podstawy’ Category

Różne tańce możemy tańczyć w najróżniejszych strojach. Nawet tych najbardziej skąpych. Szczególnie w momencie, kiedy tańczymy na różnych luźnych zabawach czy też nawet na jakichś prywatkach. Są jednak tańce, których nie możemy w ten sposób uprawiać, których nie możemy w ten sposób tańczyć. Read the rest of this entry »

Nie ulega praktycznie żadnej wątpliwości, że wesele jest jedną z najluźniejszych form tańca. Dokładniej rzecz biorąc każdy taniec jest dobry i nie ma wtedy żadnych ograniczeń. Ważne jedynie, aby dobrze się bawić i wyjść z wesela pozytywnie zmęczonym z powodu bardzo dobrej zabawy, która ma miejsce wtedy, gdy orkiestra dobrze przygrywa. Read the rest of this entry »

Walc wiedeński jest jednym z najładniejszych tańców standardowych. Tańczony jest na trzy uderzenia w takcie które odpowiadają trzem równocznieśnie wykonywanym krokom. Musimy pamiętać o tym że kroki do przodu stawiamy od pięty kroki do tyłu zaczynamy od palców a kroki boczne robimy na podeszwie. Walc wiedeński rozpoczynamy od obrotu w prawo..Partner prawą nogę daje w przód a partnerka lewą nogę daje w tył. Liczymy go na jeden. Kolejny krokiem w tańcu to partner lewą nogę dostawia do prawej a partnerka prawą nogę dosuwa do lewej liczymy na dwa Trzeci krok liczony jest na trzy partner prawa noga zostaje w miejscu i u partnerki lewa noga zostaje w miejscu. Kolejny takt na raz jego noga do tyłu a ona lewą daje w przód na dwa on prawą dosuwa do lewej ona lewą dosuwa do prawej na trzy jego lewa noga w miejscu a jej prawa noga w miejscu.. Musimy pamiętać że stawiając kroki obracamy się równomiernie w prawo.

W mitologii też spotykamy się z tańcem gdzie mamy muzę która była patronką muzyki. O tańcu czytamy również Biblii. Był on wyrazem radości i wdzięczności za okazaną przez Boga łaskawość ludowi. Możemy odwołać się do motywu tańca który znajduje się także w literaturze i sztuce. Służyło nie tylko opisywaniu zabaw ludzi lecz również pełnił on funkcję symbolu, przedstawiającego ogromny bezład, populacji ludzkiej. Był tez przypisywany śmierci a raczej jej towarzyszył przy wszystkich okolicznościach grzebania człowieka. Taniec bez wątpienia stanowił istotny element kultury i tradycji i dlatego też stał się popularny w literaturze i sztuce i jest on Zanami po dzień dzisiejszy we wszystkich aspektach naszego życia. Artyści współcześni jak i Ci bardzo starożytni często odwoływali się do tańca w swoich książkach i wierszach a nawet w malowidłach taniec był ujmowany za pomocą barw.

Kolejną figurą jaką możemy wykonać w rumbie jest figura tak zwana „New York”. Tańczymy go w normalnej pozycji gdzie partner podaje partnerce obie ręce. Partner obraca się w tańcu w lewo a jego prawa noga wędruje w przód natomiast lewa ręka jest wyciągnięta w bok. Partnerka też nie ma łatwego zadania gdyż podczas ruchów wykonywanych przez partner a w rumbie ona się obraca w prawo lewą nogę ma w przodzie a prawa ręka jest w wyciągnięta w bo tak samo jak u partnera gdyż przez cały czas się trzymają za ręce. Kolejnym krokiem tanecznym jest wykonanie przez partner a kroku nogą lewą a partnerka w tym samym czasie równocześnie z partnerem wykonuje krok w prawo. On wraca do pozycji wyjściowej w rumbie gdzie prawa noga jest wysunięta w bok ona również wraca do pozycji wyjściowej gdzie u niej lewa noga jest wysunięta w bok. Partner obraca się w prawo gdzie lewa noga jest w przodzie a prawa ręka jest wyprostowana.

Kolejna figura w walcu angielskim jest odwrotny krok zmienny. Jest to krok tak odwrotny do kroku podstawowego. Figura w tańcu wygląda następująco. Partner zaczyna nogą i przesuwa ją w przód partnerka prawą nogę daje w tył. Kolejnym krokiem w tańcu jest Przesunięcie przez partnera nogi prawej w przód a partnerka również przesuwa lewą nogę w bok. Trzecim krokiem który jest liczony na trzy to dosunięcie przez partner nogi lewej do prawej. Partnerka też dosuwa nogę prawą do lewej. Teraz zaczniemy drugą trójkę w tańcu.

Zaczyna partner prawą noga i przesuwa ją w tyła a partnerka przesuwa nogę lewą w przód. Ten krok liczony jest na jeden. Na dwa w tańcu liczymy przesunięcie przez partnera lewej nogi w bok a partnerka przesuwa prawą nogę również w bok. Ostatnim krokiem liczonym na trzy jest krok wykonywany przez partnera gdzie dosuwa on prawą nogę do lewej a partnerka dosuwa lewą nogę do prawej.

Ostatnie lata pokazują bardzo niestety niemiłą tendencję w tańcu która chyba nie powinna mieć miejsca. Polacy zapominają o znaczeniu tańców narodowych które coraz to cześciej odchodzą w zapomnienie a jeżeli są jeszcze gdzieś promowane i pokazywane to zatracają one historyczną formę i są przesycone elementami które wciąż wymyślane są przez choreografów. Taniec wówczas staje się nienaturalny. Zanika ten zapach polskości, zanikają kojarzone z tańcem figury i układy wszystko staje się jakieś dziwne. Ta tendencja obserwowana jest głównie w miastach na wsiach bowiem istnieją jeszcze zespoły taneczno-folklorystyczne które dbają o ciągłość tradycji wprowadzając i ucząc takiej sztuki tańca w zespołach ludowych swoich dzieci. To bardzo dobry proceder zważywszy na to że nie ma tancerzy którzy chcieliby z własnej woli zgłosić się do takiego zespołu i brać udział w występach na festynach, koncertach czy też zabawach tanecznych.

Jeśli zapiszemy się do szkoły tańca to na sam początek musimy zacząć od kroku podstawowego. Na krok podstawowy rumby składa się krok do przodu, do tyłu oraz krok boczny. Pracę nóg we wszystkich figurach zasadniczych określa się: podeszwa-płasko. Zacznijmy wyjaśnienia od kroku do przodu. Tańcząc kroki do przodu zarówno partner, jak i partnerka stawiają w następujący sposób: zginamy lekko kolano lewej nogi i wysuwamy nogę do przodu, ocierając lekko podeszwą o posadzkę. Kiedy krok osiągnie całą długość tylko nie taką że z trudem nie będziemy mógł ustać na nodze chodzi nam tutaj o taki zwykły krok, przenosimy na lewą nogę cały ciężar ciała i opuszczamy obcas lewej nogi na posadzkę. Obcas nogi prawej która pozostała w tyle unosimy w sposób naturalny nieco w górę. Kolano nogi lewej prostujemy, kolano prawej rozluźniamy na takie pół ugięte. Później wysuwamy lewe biodro nieznacznie w bok, w lewo. Figura w tańcu nie należy do trudnych.